Mahmut Alinak ji bo Kobaniyê dest bi greva birçîbûnê kir
Siyasetmedarê kurd Mahmut Alinak ji bo ku balê bikişîne ser dorpêça Kobaniyê, dest bi greva birçîbûnê kir.
RûpelNews - Tevî peymana ku di 29ê Çileyê de di navbera Hêzên Sûriyeya Demokratîk (HSD) û hikûmeta Şamê de, dorpêça Kobaniyê berdewam dike.
Mahmut Alinak, ku li ofîsa xwe ya li Qersê dest bi grevê kir ji bo balê bikişîne ser dorpêçê, got: "Kobanî îro 37 roj in di bin dorpêçê de ye. Hema piştî ku dorpêç dest pê kir, min gelek caran fikirî: Heger malên me ji aliyê kujerên bi destên xwînî, kujerên çekdar ve bihata dagirkirin û zarokên me bihatina dîlgirtin, me dê hest bikira?"
Alinak got, "Kobanî cihek e ku xizmeta mirovahiyê dike û bi deh hezaran ciwanên xwe feda kirine da ku çeteyên DAIŞê Rojhilata Navîn nekin qada xwînrijandinê. Kobanî di bin şert û mercên dîlgirtinê de hewl dide dengê xwe li mirovahiyê bide bihîstin, lê mixabin ew bêhêvîbûneke mezin dijî. Zarok ji ber kêmasiya dermanan dimirin ji ber ku nikarin ti dermanan bibînin. Ava ku bi tankeran tê veguhestin nexweşiyan belav dike û gel birçî dimîne."
Alinak got ku serokên cîhanê bi piştgiriya xwe ya ji bo DAIŞê li Kobaniyê vê dorpêçê didomînin û wiha lê zêde kir:
"Û ez di bêhêvieke tal de me. Xwezî tiştên din hebûna ku min bikira. Min li ofîsa xwe ya li Qersê dest bi greva birçîbûnê kiriye da ku deng bidim qêrînên gelê Kobaniyê, piştgiriya xwe nîşan bidim û bi gelê Kobaniyê re hevgirtî bim. Ez bang li hemû bira û xwişkên xwe yên hestiyar û gelê cîhanê dikim ku ji bo Kobaniyê rabin ser piyan."
Rewşa dawî ya li Kobaniyê
Ji ber dorpêçê, peydakirina av, elektrîk, sotemenî û xwarinê li Kobaniyê qut bûye û bajêr bi karesateke mezin ve rû bi rû ye.
Kêmasiya xizmetên tenduristiyê û pêdiviya bijîşkî û karmendên tenduristiyê dibe sedem ku birîndar bi awayekî pêwîst neyên dermankirin.
Bi taybetî meha borî ji ber sermayê gelek kesî jiyana xwe ji dest da ku piraniya wan zarok bûn.
Herî dawî, di 23ê Sibatê de, Ofîsa Neteweyên Yekbûyî ya ji bo Koordînasyona Karûbarên Mirovî (OCHA) karwanek nû ya alîkariya mirovî ku ji 27 kamyonan pêk dihat, gihand Kobaniyê. Ji ber dorpêçê, alîkarî tenê dikare di asteke pir sînordar de bigihîje herêmê.
