Sê Helbestên Fazil Ezawî

Sê helbestên Fazil Ezawî

Qumarbaz

cîhanê li ber xwe

li ser sifrê deyne

û parçe parçe

qumarê pê bilîze..!

qumarê li ser roj û heyvê bilîze!

heke te winda kir,

ronahiya stêrkan ji te re dimîne.

qumarê li ser darên daristanan û baxçeyan bilîze!

heke te winda kir,

qumarê li ser biyaban û deryayê bilîze

qumarê li ser bajar, gund û kolanan bilîze

min hertim şikeft û binzinar hez kirine

qumarê li ser zêr û zîvan bilîze!

tu dikarî xezîneyên xwe tije ax jî bikî..

qumarê li ser xwedê bilîze!

heke te winda kir, herî kêm şeytan ji te re dimîne..

li hemberî odeya te ya tije dûman

bêaram rûdinê û li benda te dimîne..

îca bi yekcarî qumarê li ser her tiştî bilîze

çi xema te ye tu bi ser bikevî an winda bikî?

madem tu dizanî careke din..

heta dawiyê lîstikê dilîzî.

***

Kuştiyê ku çend caran tê kuştin

ji zemanekî bo zemanekî din,

kuştî ji çala xwe dertê,

toz û xubarê ji rûyê xwe dadixîne,

û rê, pêyên wî dibin bazarê.

xelk wî digirin:

– dîsa tu reviyayî!

di şahiya esîran de

xwîna wî dirijînin.

şevekê, kuştî vedigere çala xwe

û xelk jî li bajêr

li ser karên xwe vedigerin.

***

Karwanê Bêdeng

min destên xwe xistine berîkên xwe yên qul,

di kolanê re derbas dibim

min ew dîtin,

bi dizîka,

ji pişt cama çayxane û dikanan

li min dinêrin..

paşê bi lezûbez dertên û li pey min dikevin..

bi zanatî rawestiyam ku cixareyekê vêxim

min li pişt xwe nêrî

mîna kesê ku bi piştê

xwe ji bayê diparêze..

min li karwanê bêdeng temaşe kir:

diz, padişah, kujer, pêxember û helbestvan

ji her derê ve baz didin

û li pey min in,

li benda nîşaneke min in..

bi ecêbmayî min serê xwe zivirand

min rêya xwe berdewam kir,

min fîtik jî lê dida

awazê straneke kevneşop

min xwe wisa nîşan dida

weke ku di fîlmekî de dilîzim

hemû ew ê ku divê bikim ew e

heta dawiya tehliyê, hertim ber bi pêş ve herim.

Ji Erebî: Dilovan Ali

#Kurdistan #Wêje #Amed #Helbest #Werger