Îran li ser dîplomasiyê cext kir û peyamêk dijwar da
Di navbera wan gotûbêjên nukleerî yên ku di Cenevrê, Swîsre de bi rêya navkêra Omanê hate lidarxistinê, alîkariyek bingehîn li ser hin prensîbên rêvebirinê hate berdan. Serokwezîrê Îranê Masûd Pezeşkiyan diyar kir ku welatê wî dixwaze rêyê diplomâsî bi rê ve bidomîne û şerê ku ji hêla îro ve berdewam dikeve piştî rûniştinên nû, qet hilbijêre. Ew daxuyaniya xwe di dema civînên civakî yên li herêma Loristan de daye, ku di wê de got: “Em ne xwestin şer bikin û pêwîst e ku diplomâsî divê berbiçe ser ber.”
Pezeşkiyan jî gotûbêjên li ser armancên bingehîn avakirin, lê hewce ye ku gotinekê herî dawî hatî nivîsandin û pêşve çûnê rê bidomîne ji bo peymana tevahî.
Bêbawerîya li dijî ABD’ê û tirsên herêmî
Serokwezîr Pezeşkiyan di axaftina xwe de pirsgirêka hilbijêreya dîmokrasi û ragihandina DHS-ê ji Dewletên Yekbûyî re pirsgirêkê hatîye naskirin û wisa got ku daxwazên Washingtonê bi taybetî li ber pergala siyaseta Îranê ne di rastiyê de dîtinê kirin. Ew şopandinên ku Amerîka dixwaze ser navenda welatê wî binav kirin, bi hewesa ketin xeynî propaganda tê hesibandin. Pezeşkiyan jî nîşan da ku wan ne îrade ne ku li ser hin şerên zorî bin.
Di siyaseta hundir de dad û bihêzîya civakî
Di daxuyaniya xwe de Pezeşkiyan ne tenê li derveyî siyaseta derve bûye gotûbêj, lê jî pirsgirêkên hundurê îranê bi rastî nîşan da. Ew dema xwe di herêma Loristan û herêmên din de wisa dema ku li çanda dad û wekhevî bûnê dadgehiyan axivî, got ku ev pirsgirêk dikarin demeke dirêj bixwazin da ku çözûmê bibin.
Pezeşkiyan hêvî dida ku akademîsyen, civakperwer, rêveberên dînî û ramanperwer êkî li hev bixin da ku dikarin wesayîta civakî bistînin û bêtir di rêzefîroşiya civakî de beşdarî bikevin. Ev têgihiştin di navbera hêrs û terîqên civakî bêtir bidome.
Di navbera dîplomasî û leşkerî de hevsengi
Li heman demê de ku nîqaşên diplomâsiyê di Cenevrê de dijîn, derbarê girîngiya peymana diplomâsî û berfirehkirina armancên civakî nîşandan dibe; lê her weha desthilatdarên serokwezîriyê û dreamperwer ên herêmî divê herî zêde li derveyî şer û di navbera destnîşanên leşkerî û diplomâsî de baldar bin.